Przez tydzień byłam cesarzem, królem i sułtanem

 

 

Generalnie nie gram w gry mobilne, ale ostatnio wypróbowałam 3 podobne do siebie gry. Od razu podam ranking (tego jak mi się podobały)

1. Call Me Emperor

2. King's Choice

3. Game of Sultans 

 

Bawiłam się tymi  aplikacjami ok. tygodnia. Każda z tych gierek po tygodniu logować obiecała dać, ehem, jednego członka haremu. Ponadto przez ten tydzień postęp progress szedł gładko, ale pod koniec już ostro zwolnił (czyli subtelna zachęta do mikropłatności).

Podstawowe podobieństwo w tych grach to szakone over the top reklamy, które z samą grą mają mało wspólnego. W każdej z tych gier gracz zostaje władcą państwa i ogólnie celem jest stworzyć jak najbardziej potężne królestwo.

Call Me Emperor - gra stworzona przez Chińczyków, akcja dzieje się w Chinach, rzecz jasna można być cesarzem płci dowolnej (oczywiście w historii kobiety nie mogły być bezpośrednio cesarzami, ale w tego typu gierce to spoko, a nawet miło, że można sobie wybrać). Tu akurat gram postacią męską; mimo kosmetycznej możliwości wyboru płci, pod względem logiki wszystko jest zaprojektowane pod męskiego gracza. Mamy postać protagonisty, mamy ministrów, i mamy harem. Żeby wygrywać bitwy trzeba mieć dużo wojska i kompetentnych ministrów. Ministrowie to ciekawa i różnorodna banda, większość to postacie mityczne (Mulan) lub historyczne chińskie (Lanling), ale zdarza się i Joanna d'Ark. Swoją drogą ten generał Lanling to przystojniejszy od wielu członków haremu, ehem. Harem - można za darmo i łatwo sobie wymienić żeńskie konkubiny na męskie, z czego skorzystałam. Jakość haremu nie jest jakoś powalająca, ale jak na razie trochę sentymentu mam do męża nr 1 (Wenning) oraz koreańskiego Hong-rim. Droga do awansu daleka, ale kiedyś będzie dylemat którego z nich wybrać na pozycję cesarzowej.

Też ładnie odwzorowany system haremu - historycznie ma to sens - konkubiny różnego stopnia. Ponadto konkubiny są powiązane z ministrami, wiec rozwój konkubiny wpływa na rozwój ministra, co wpływa na rozwój wszystkiego. Plus za bonus edukacyjny, bo skoro niektóre postaci są inspirowane historią lub mitologią, to człowiek przy okazji się coś nauczy, coś zasłyszy.

King's Choice - zaczęłam grać jako król, ale potem zmieniłam sobie na królową. Zamiast ministrów - rycerze. Zamiast haremu - sympatie, ale funkcja ta sama. Średnio ma to sens, bo w średniowieczu w krajach europejskich to Kościół wspierał monogamię. Generalnie rycerze ładniejsi od członków haremu, a męskie sympatie nie są super sympatyczne. Fabuła zaś już bardzo lekka, nie tylko bitwy ale i średniowieczne problemy jak plagi albo polowanie na czarownice. Mimo kilku miłych akcentów, tej grze podziękujemy.

Game of Sultans - zaczęłam grać jako kobieta sułtan; mamy tu wezyrów oraz harem(wyjątkowo odpychający). Trochę orientalistyka, kojarzy mi się z paniami oglądającymi religijnie tureckie seriale. Tylko tureckie seriale to w miarę współczesna rzeczywistość, a tam mamy Imperium Ottomańskie. Bo ja wiem kto może być zadowolony z takiej gry, może babcia w tle ogląda swoją telenowelę, a jej wnuczka z pogranicza pokolenia alfa i zetki, trochę Turcją zarażona, sobie gra na telefonie w taką grę? Najlepiej jeszcze w hotelu all-inclusive w Turcji na wakacjach. Ogólnie straszny śmietnik i bałagan ta gra; na telefonie zajmuje więcej miejsca niż dwie poprzednie razem wzięte. Trochę low-key podziwiam ludzi którzy są w stanie w nią grać i jeszcze czerpać z tego przyjemność

Po tygodniu eksperymentu, usunęłam średniowiecznych rycerzy i tureckich wezyrów z telefonu, a na razie zostawiam gierkę z chińskim imperium do casual use, niech tam sobie na razie siedzi.